Stichting Geuzenverzet 1940-1945
Print    
Home

Contact

Links

Site Map

Disclaimer

Persinformatie

Donateur worden?



  
Geschiedenis      Geuzenmonument      Herdenken      Geuzenpenning      Stichting Geuzenpenning     
                                                     
Toespraak Prinses Mabel van Oranje

Dear mothers,

 

Dear members of the board of the Stichting Geuzenpenning and family members of the Geuzen,

 

Dear friends and fellow activists,

 

It is a tremendous honour and pleasure to be here with you today, and to receive the Geuzenpenning 2018 award on behalf of Girls Not Brides. Thank you. It is a wonderful recognition of the importance and the impact of our work.

 

Dear Lilian, thank you for your heartfelt introduction. As I have long been an admirer of your compassion, integrity and commitment to human rights, I feel privileged to be on the same stage as you.

 

Given that child marriage is a worldwide problem, I normally speak in English about my work. However, let me use this special occasion to speak in my mother tongue.

 

[In Dutch]

 

Toen ik in het begin van de jaren negentig op de Balkan werkte, leerde ik een belangrijke les. De moedige inwoners van Sarajevo lieten elkaar en de wereld zien dat verzet en verandering mogelijk zijn, zelfs onder de meest erbarmelijke omstandigheden. Dat is ook de les uit het verhaal van de dappere Geuzen, die hier in Vlaardingen en omstreken opkwamen voor hun vrijheid en die we vandaag met eerbied gedenken. En die les wordt ons ook vandaag de dag nog geleerd, door alle onverschrokken activisten die zich wereldwijd inzetten voor een einde aan het verschijnsel kindhuwelijk.

 

Toen ik me – nu bijna tien jaar geleden – voor het eerst in het onderwerp kindhuwelijken verdiepte, was ik niet alleen geschokt te ontdekken hoe groot het probleem was, maar ook hoe weinig er werd gedaan om het aan te pakken. Dat moest veranderen.

 

Sindsdien is er veel gebeurd om een einde te maken aan kindhuwelijken.

 

Laat mij enkele persoonlijke herinneringen van de afgelopen jaren met u delen:

 

-         Ik herinner me nog goed hoe de situatie was in 2010. Ik werkte toen voor The Elders, de organisatie opgericht door Nelson Mandela, en we voerden onze eerste serieuze gesprekken over het creëren van een wereld zonder kindhuwelijken. Mensen zeiden tegen ons dat zoiets onmogelijk was. Het probleem zou te complex zijn. Bestrijding ervan kon nooit een succes worden; het had geen zin om het ook maar te proberen.

Gelukkig steunden The Elders en Friso mij in mijn geloof dat verandering mogelijk wel was en moedigden zij mij aan door te zetten.

 

Ik ben enorm trots op de vooruitgang die we sindsdien gezamenlijk hebben bereikt. Vooruitgang die laat zien dat de critici ongelijk hadden. Dat het onmogelijke wel degelijk mogelijk is. Dat de complexiteit van een probleem nooit een excuus mag zijn om niets te doen.

 

-         Ik herinner me ook hoe we in juni 2011 voor het eerst een groep van geïnteresseerde niet-gouvernementele organisaties uit de hele wereld samenbrachten, in Ethiopië, om te kijken of samenwerking zin zou hebben. Ik herinner me de oude man uit het noorden van Nigeria die zich al meer dan tien jaar lang inzette om kindhuwelijken uit zijn gemeenschap te bannen. Hij deed dat in zijn eentje – en tegen de klippen op. Hij barstte in tranen uit toen hij in Ethiopië aankwam en zich realiseerde dat hij er niet langer alleen voor stond. Dat we bezig waren een wereldwijde coalitie van activisten te smeden. Dat ons samenwerkingsverband, Girls Not Brides, ervoor ging zorgen dat zijn organisatie en alle andere leden meer voor elkaar zouden krijgen. Dat wij, door samen te werken, sterker kwamen te staan om overheden en gemeenschappen aan te zetten tot verandering. En dat we effectiever zijn wanneer we van elkaar leren – over wat wel werkt en wat niet werkt.

 

-         De persoonlijke verhalen van de vele, vele meisjes die ik door de jaren heen heb ontmoet, zal ik ook nooit meer vergeten. Ik denk aan het Ethiopische meisje van wie het gezicht zo droevig werd toen ik haar vroeg naar haar trouwdag. Ze zei: "Mijn trouwdag was de dag waarop ik van school af moest." Ik denk ook aan het jonge meisje uit Zambia dat nog nooit gehoord had van seks of voorbehoedsmiddelen. De dag waarop zij ontdekte dat ze zwanger was, was de dag waarop ze gedwongen werd te trouwen.

 

-         Ik herinner me ook hoe verbaasd ik was toen ik erachter kwam dat kindhuwelijken voorkomen in alle religies. En dat het niet alleen op grote schaal gebeurt in sub-Sahara Afrika en in Zuid-Azië, maar ook in Latijns-Amerika. En zelfs in de Verenigde Staten en hier in Europa, al is het in kleinere aantallen.

 

-         Ik weet nog precies het moment waarop we als organisatie doorkregen dat er echt wat aan het veranderen was. Hoe opgetogen we waren dat landen met hoge percentages kindhuwelijken het probleem onder ogen begonnen te zien en besloten het aan te pakken. Toen Nepal en Zambia een nationale strategie ontwikkelden om een einde te maken aan kindhuwelijken. Dat was toen. Nu zijn er 32 landen die een strategie hebben of bezig zijn er een te ontwikkelen!

 

-         En hoe blij waren we niet dat Nederland een van de eerste donorlanden werd die van het bestrijden van kindhuwelijken een prioriteit maakten – omdat ingezien werd dat er een samenhang bestaat tussen kindhuwelijken en talrijke Nederlandse ontwikkelingsprioriteiten, zoals seksuele en reproductieve gezondheid en rechten.

 

-         Ook onvergetelijk zijn mijn ontmoetingen met vele indrukwekkende personen die elke dag enorm hard werken om het leven van meisjes te verbeteren. Ik zie de eervolle toekenning van de Geuzenpenning aan Girls Not Brides dan ook mede als een erkenning en waardering voor hún inspanningen. De Geuzenpenning is dus ook een beetje voor Kawusada.

 

En voor de traditionele leider die ik in Zambia ontmoette en die zijn gemeenschap zover heeft gekregen dat ze hun jonge meisjes niet meer uithuwelijken. De Geuzenpenning is ook voor de jongens in Bihar, India, die duizenden handtekeningen ophaalden van mannen in hun gemeenschap om zich uit te spreken tegen kindhuwelijken. Hij is voor het jonge meisje in Malawi dat een cruciale rol speelde in de campagne om de wettelijke huwelijksleeftijd te verhogen naar 18 jaar. Hij is voor de jonge meisjes die ik vorige week in Lombok, Indonesië ontmoette en die campagne voeren om hun gemeenschap ervan te overtuigen dat iedereen er beter van wordt als meisjes naar school blijven gaan in plaats van jong te trouwen.

 

Deze Geuzenpenning is een eerbetoon aan al die mensen die het bewijs leveren dat wij allemaal een verschil kunnen maken.

 

-         Ik denk terug aan de energie en opwinding in de zaal toen de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties voor het eerst een debat hield over kindhuwelijken. En onze vreugde op het historische moment dat het beëindigen van kindhuwelijken werd opgenomen als een subdoelstelling in de nieuwe duurzame ontwikkelingsdoelen van de VN.

 

-         En ook het moment, nog niet zo lang geleden, dat ik van mijn collega’s hoorde dat Girls Not Bridesinmiddels is uitgegroeid tot een netwerk van meer dan 950 organisaties in bijna 100 landen. Ik ben er trots op te mogen werken in een beweging die werkelijk mondiaal is, en waarin kleine lokale groeperingen net zo zwaar meetellen als de grote internationale organisaties. Elk individu, uit elke gemeenschap, van elke leeftijd of afkomst, kan helpen bij het realiseren van ons doel: een wereld zonder kindhuwelijken.

 

Ter afsluiting wil ik twee van onze vele, inspirerende plannen voor de toekomst met u delen.

 

-         Het eerste is het plan om intensiever samen te werken met andere ontwikkelingssectoren. Met organisaties die zich bijvoorbeeld inzetten voor de verbetering van onderwijs en gezondheidszorg, of de bestrijding van geweld tegen kinderen. Samenwerking met zulke organisaties zal ons helpen om kindhuwelijken sneller en verder terug te dringen. Zoals ook de doelstellingen van deze organisaties makkelijker bereikt kunnen worden als er minder of geen kindhuwelijken zijn. Zo zijn we er bijvoorbeeld achter gekomen dat kindbruiden een excessief risico lopen op besmetting met hiv. Daarom werken we nu samen met de AIDS-sector aan de ontwikkeling van hiv-programma’s die ook ten goede komen aan kindbruiden.

 

Op dezelfde manier werken we al langer samen met de Nederlandse overheid op het snijvlak van kindhuwelijken en seksuele en reproductieve gezondheid. Samen willen we voorkomen dat jonge meisjes in een huwelijk belanden door een ongeplande, te jonge zwangerschap. En we hopen dat we in de toekomst ook meer samen kunnen doen voor middelbaar onderwijs van meisjes.

 

-         Ons tweede plan. We weten dat blijvende verandering alleen lokaal kan plaatsvinden – in het leven van meisjes, hun families en hun gemeenschappen. We weten dat wanneer gemeenschappen daartoe beslissen, kindhuwelijken daadwerkelijk stoppen. Lokale organisaties spelen vaak een cruciale rol in het bewerkstelligen van deze beslissing. Zij verdienen financiële ondersteuning. Voor geldschieters is het echter vaak te moeilijk om zicht te krijgen op groepen die op lokaal niveau opereren. Daarom helpt Girls Not Brides nu bij de totstandkoming van een nieuw financieringsmechanisme dat zich richt op het verlenen van subsidies aan zogeheten ‘community organisations’. Een belangrijk initiatief, en we zijn dolblij dat dit mede gesponsord gaat worden door de Nationale Postcode Loterij.

 

Dames en heren. U kent mij als een realist en een pragmaticus. Kindhuwelijken bestaan al eeuwen lang. Hier een einde aan te maken is niet eenvoudig, en dat lukt ook niet van de ene op de andere dag. Maar we weten nu wat werkt. We zien dat over de hele wereld concrete veranderingen plaatsvinden. En laten we niet vergeten: echte verandering ontstaat niet door de goede voornemens of mooie plannen van velen, maar door het geduld en de volharding van enkelen.

 

Naast de ingang van dit imposante kerkgebouw staat het Geuzenmonument, een schepping van de Vlaardingse beeldhouwer Leen Droppert. Het beeld stelt een gehavende man voor, die het gevaar afweert en met gebalde vuist een stap naar voren zet – symbool voor de gefusilleerde Geuzen, de “Achttien Dooden” uit het gedicht van Jan Campert. Maar tegelijk is het monument ook een blijvende aansporing aan ieder van ons. Wees niet te bang om ook die stap naar voren te zetten.

 

Geduld en volharding zullen uiteindelijk leiden tot een wereld zonder kindhuwelijken. Dat is een wereld waarin iedereen beter onderwijs geniet en gezonder, welvarender en gelijkwaardiger zal zijn. Waar een meisje vooral een meisje kan zijn, en geen bruid.

 

Let girls be girls, not brides.

 

Dank u.

 

 



terug
      ©2007
      Stichting Geuzenverzet